Maison Les Fraysses

NIEUW - NOUVEAU - NEW2014

Posté par Geerts - Baeten 2015-06-06 17:21:03

Blog image
ITINÉRAIRES DÉCOUVERTES GUIDE
, un guide indépendant, pensé, réalisé et édité par des Chambres d’Hôtes du Lot.

En tant que Lotois et acteurs touristiques locaux, et dans une démarche citoyenne, nous avons souhaité créer un outil de promotion du territoire, en mettant à disposition de tous le fruit de notre vécu personnel et professionnel.

Au travers d’itinéraires, d’informations et de conseils, nous permettons à chacun d’aller à la découverte de notre patrimoine et à la rencontre des habitants qui participent activement et quotidiennement, par la qualité de leur travail, à valoriser leur région.

Fiche technique de l’ouvrage
- 160 pages
- Format 135x210
- 25 chambres d’hôtes participantes
- 4 pages par chambre d’hôtes
- 25 itinéraires détaillés avec cartes
- Un carnet des bonnes adresses
- Un agenda des marchés
- Un calendrier des festivités

Qui sommes nous ?
Lotoises, mère et fille, nos expériences et compétences professionnelles se sont complétées pour créer un guide sous une formule nouvelle.

Claudine Baudin, Lotoise de coeur, vivant sur le canton de Limogne depuis 1986. Nous habitons au bord du chemin de Compostelle et nous avons ouvert nos Chambres d’Hôtes en 2004.

Loriane Béhin-Baudin, née à Cahors en 1990. Aujourd’hui éditrice indépendante devenue parisienne par obligation professionnelle, mais très profondément attachée à son Lot natal.

L’idée de départ
Notre expérience : une constatation quotidienne dans notre activité de Chambres d’Hôtes : nos hôtes sont toujours très en demande de conseils et d’informations pour découvrir notre région, raison pour laquelle, nous leur proposons de nombreux itinéraires avec cartes, détails et conseils. Ils adorent !

Nos connaissances : notre statut d’habitant conjugué à celui d’acteur touristique local nous conduit à avoir de nombreuses connaissances territoriales que nous partageons avec nos hôtes. Ils les expérimentent, les valident et les affinent quotidiennement.

Une évidence : chaque Chambres d’Hôtes est confrontée à la même demande et chaque Chambres d’Hôtes remplit et pratique la même fonction de guide et de conseil.

Nos personnalités : nos conseils très personnels sont propres à chaque Chambre d’Hôtes. En fonction de nos affinités, de notre sensibilité, de notre vécu, nous partageons avec nos hôtes notre enthousiasme et notre curiosité pour notre environnement culturel, social, gastronomique, humain, patrimonial, touristique… de manière unique.

Une complémentarité : chaque Chambre d’Hôtes est particulièrement bien placée pour valoriser le patrimoine autour de son propre lieu d’accueil. En nous rassemblant, nous pouvons proposer un outil très riche en informations de terrain.

Le principe
Chacun propose un itinéraire de découverte d’une journée environ autour de son lieu d’accueil (en voiture, à pied, à vélo,…). Chacun sélectionne et choisit des informations, parmi ce qu’il sait être digne d’intérêt, en essayant majoritairement de se tourner vers le petit patrimoine et tout ce qui façonne l’âme de notre département.
Chacun propose également ses bonnes adresses, c’est-à-dire celles que nous apprécions personnellement et dont la qualité de service et de produits est confirmée par nos hôtes.

Notre démarche
Notre guide est un guide indépendant. Les Chambres d’Hôtes présentes dans ce guide sont celles qui ont souhaité travailler collectivement et ouvertement à la valorisation du patrimoine et des acteurs de ce territoire sur lequel nous vivons. Notre démarche est basée sur le partage d’informations tel que nous le pratiquons dans notre activité de chambres d’hôtes.

Il est important de souligner que notre guide n’a aucun contenu publicitaire. Les Chambres d’Hôtes y prodiguent leurs conseils comme elles le font chaque jour auprès de leurs hôtes. Les adresses citées ne peuvent que se réjouir d’être conseillées et continuer de proposer un travail de qualité pour la satisfaction et le plaisir de tous.

Aucun guide à notre connaissance n’a cette démarche.

Pour qui ?
Notre guide s’adresse à tous les curieux qui désirent vivre au plus près notre patrimoine territorial, culturel, gastronomique, social…
- pour les Lotois qui souhaitent mieux connaître leur département ;
- pour les visiteurs de tous horizons en recherche d’informations de terrain ;
- pour les Chambres d’Hôtes qui partagent et étoffent ainsi leurs connaissances ;
- Pour les acteurs touristiques qui veulent enrichir leurs données.

Nous avons oeuvré pour rendre ce guide clair, pratique et précis afin de permettre à chacun, et en toute confiance, de découvrir le Lot au travers du vécu de ses habitants.







Pasen2014

Posté par Geerts - Baeten 2014-04-27 17:02:34

Blog imageDe klokken, hazen en eieren zijn weer terug naar Rome of waar ze zich ook mogen verstoppen, en onze paasgasten ook. Zij kwamen ... en zagen dat het goed was! Want we kregen veel lovende woorden, dus da’s weeral een hart onder de riem. Het weer zat natuurlijk ook wel mee, dat maakt veel goed.

De eerste week hadden we verschillende Vlaamse koppels die het goed met elkaar vonden en dus werd het een gezellige boel. Eén van hen, Manuella, schreef wel een heel mooie recensie. Die moeten we hier toch wel even vermelden:

“Ons verblijf bij Paul en Yvette was ronduit verbluffend. Geen enkele vorige of latere tussenstop kon de vergelijking doorstaan. Alles was er gewoon perfect. Eigenlijk zou het in de Michelingids mogen vermeld staan als ‘vaut le voyage’, want het is zeker de drie sterren waard en als vakantiebestemming bijna een doel op zich!!

Als Charles Baudelaire nu zou leven, dan zou zijn Invitation au voyage:

“Mon enfant, ma soeur,

Songe à la douceur d’aller là-bas, vivre ensemble,

…”

zich zeker in Maison Les Fraysses in Constans afspelen.

Bedankt Paul en Yvette voor het geweldige verblijf bij jullie. We komen zeker terug.

Vriendelijk groet van Manuella”

In dezelfde periode waren ook Renée en Stef terug van de partij. Maar zij hebben natuurlijk weer hard gewerkt. Terwijl Renée in de keuken fungeerde als ‘tournant’ (maw manusje-van-alles) ipv de ‘grand Chef de cuisine’ die ze is, probeerde Stef Paul enige beginselen van de electriciteit bij te brengen en bracht nog één en ander in orde. Gelukkig hebben we tijdens hun verblijf ook nog tijd gehad om enkele mooie wandelingen te maken. En na de belofte nog terug te komen namen we ook van hen afscheid. Blog image

Het laatste weekend van de paasvakantie bracht ons een aantal lieve gasten op doorreis van en naar de Pyreneëen. Het internationaal gezelschap bestond uit Vlamingen, Fransen, Duitsers, Spanjaarden en Nederlanders. En we hebben aardig wat gekookt die avond, want iedereen had ervoor gekozen om te blijven dineren. Ook nu weer was het heel gezellig en gingen ze allemaal tevreden heen. En wij hopen iedereen nog eens terug te zien!

Nog een woordje van dank aan Bob om ons het acroniem ‘YOLO’ te leren kennen. Héél belangrijke levensles van een tiener!

Blog image



Straf !2014

Posté par Geerts - Baeten 2014-03-14 10:38:43

Op 6 januari hadden we met Dina en Guido afgesproken om in het Eet-kafee in Kontich te gaan eten. Bij een gezellige aperitief bij hen thuis overhandigde Guido nog een laatste cartoon, aansluitend op de reeks die hij maakte tijdens hun verblijf bij ons. Hij tekende deze op 21 december 2013.

Blog image

OK. Op 20 januari 2014 stuurt Dina ons echter volgende scan.

Blog image
Toch straf hé!





Vous étiez formidables!2014

Posté par Geerts - Baeten 2014-01-19 12:29:51

OEPS ... weeral een jaar voorbij!

2014 ... en waar is 2013 gebleven? Met ups en downs weliswaar, maar het jaar is weer voorbij gevlogen. En dat allemaal dankzij onze geweldige gasten. Ook een echt internationaal gezelschap vorig jaar. Behalve een ruime meerderheid aan Belgen en Fransen, mochten we ook Australiërs, Amerikanen, Engelsen, Israëli, Italianen, Japanners, Nederlanders, Russen, Spanjaarden en Zwitsers ontvangen. Als je dan zo’n willekeurige mix samen aan tafel zet, levert dat natuurlijk ook leuke gesprekken op, in een mengtaaltje dat toch iedereen begrijpt. Er waren ook een aantal leuke weerziens. Zowel van vrienden die in 2012 nog onbekende gasten waren, als ex-collega’s en "oude" vrienden. We hopen dat ook anderen nog zullen terugkeren, want naar ons gevoel verlaten al onze gasten ons huis als vrienden.

We moeten iedereen ook bedanken voor de geschenken. Van Belgische chocola en koekjes over heerlijke Griekse olijfolie tot mooie Provençaalse schaaltjes en ter plaatse gemaakte origami (door Mieko, onze Japanse gaste natuurlijk).Blog imageTopper was het pakje dat we eind juli ontvingen. Een postpak uit België??? Ik had toch niets besteld??? Er had ook niemand per ongeluk iets meegenomen voor zover we weten. Maar dat was buiten Leona gerekend! Paul en Leona kochten in Cahors 2 foie gras eendjes, die Leona kalligrafisch bewerkte. Kan het nog persoonlijker?

Blog image

Schitterend, niet?

Anderzijds hebben we ook nog nooit zoveel “vergeten” spullen gevonden. En dat ging van shampoo en oortjes tot kinderzwemvesten en sjaals, met alles daartussenin. Maar het meeste is zonder problemen terug bij de eigenaars geraakt.

Wij gaan nu nog een beetje bricoleren (terras aan de 'Forgeron' en afdak van pergola aan het zwembad) en schilderen (terrasmuren en kast, tafel, stoelen ....) en dan ... zijn wij klaar om jullie warm te onthalen.

Kom maar af dus!







Een schoon liedeken2013

Posté par Geerts - Baeten 2013-09-27 17:17:39

Guido was zo vriendelijk ons permissie te geven om zijn reisverhaal hier te publiceren.


Een weekje “Maison Les Fraysses” 8 – 16 september 2013.

Op zondag 8 september 2013 vertrekken wij naar het ons onbekende “Maison Les Fraysses” Chambres d’hôtes dans le Lot. Les Fraysses, Costans, 46090 Valroufié, France, met als eigenaars de Belgen Yvette Baeten en Paul Geerts.

We rijden langs Gerberoy, een betoverend mooi dorpje in de Oise streek, met oude 17de en 18de eeuw oude huizen versierd met klimrozen en duizenden planten en bloemen. Een dorpje dat veel artiesten heeft geïnspireerd. Voor ons was het een prettig weerzien! (2003 laatste bezoek)

We logeren in een minder romantisch “Fast hotelletje” te Artenay, juist voor Orleans. Na enkele uren rijden op schitterend onderhouden autostrades tegen 130 km/uur nemen we de uitrit nr 57 Villeneuf-Lot-Cahors-Centre. Daar dalen we af in het groene dal waar we zonder problemen het romantisch gelegen “Maison Les Fraysses” vinden. Yvette en Paul ontvangen ons zeer hartelijk. We smullen van een heerlijk avondmaal en ontdekken de heerlijke Cahors wijn van het Château Famaey. Twee Vlamingen, Luc Luyckx en Marc Van Antwerpen, hebben zich als twee wijn fanaten gestort op het het maken van wijn. In 2000 hebben zij een wijngaard aangekocht met uitzonderlijk goede ligging.

De oorspronkelijke naam “ Château Fontaynes” werd gewijzigd in “Château Famaey”, de familienaam van Luc’s echtgenote. Zij samen met hun zoon zijn de drijvende krachten achter dit bedrijf dat exporteert naar meer dan 20 landen wereldwijd.

10 september 2013.

Ontwaken in Maison Les Fraysses is ontwaken in stilte, temidden een paleis van dauwdruppels, met als vergezicht het wolkenpatroon dat de rivier de “Lot” volgt. Zuivere lucht inademend op 300 meter boven de zeespiegel verruimt het bewustzijn!

Een super lekker en gezellig ontbijt wacht ons! Het toeval laat ons kennis maken met twee charmante Fransen , Evelyne en Richard, respectievelijk “La mère en Le Père Noël”. Een virtueel contract wordt afgesloten om op 25 december 2013, bij Yvette en Paul een vergadering van de “G20” te organiseren onder het voorzitterschap van “ La mère en Le Père Noël”.

De “G20” zijn de 20 economisch sterkste landen die zich bezinnen over internationale samenwerking in het domein van economie en financiën.

Rond de tafel zitten de ministers van financiën en de gouverneurs van de centrale banken uit de volgende landen (in ’t Engels): Argentina; Australia; Brazil; Canada; China; France; Germany; India; Indonesia; Italy; Japan; the Republic of Korea; Mexico; Russia; Saudi Arabia; South Africa; Turkey; the United Kingdom; the United State of America; European Union ( pas op Yvette dat zijn twee personen: president of the European Council + Head of European Central Bank).

De G20 vertegenwoordigt: 90% van het wereldinkomen, 80% van de internationale handel, 2/3 van de wereldbevolking en 84% van de wereldpollutie!

Blog image

Yvette en Paul, het zal een hele klus worden maar je internationaal netwerk zal enorm uitgebreid worden en waarschijnlijk zul je wel van een serieuze sponsering kunnen genieten met al die hoge financiële pieten rond jullie ontbijttafel !!

We trekken op uitstap naar het nabij gelegen stadje Cahors. Yvette en Paul raden ons aan om in Cahors de “ Route des Jardins Secrets” te volgen. Dit brengt ons op zeer mooie plaatsen in de stad zoals de fenomenaal mooie “ Cathédrale de St-Etienne”, met een prachtige binnenkoer, waar je in gedachten meewandelt met monniken. Terecht een UNESCO monument.

We genieten nog na van onze culturele trip bij een eenvoudige maar lekkere lunch op het terras van het nabij gelegen restaurant “Coté Sud”.

Eenmaal terug in “Maison Les Fraysses” laten we ons drijven in het heldere blauwe zwemdokwater van 28°C! Nadien de dag uitliggen op een hangmat, op 300 meter boven de zeespiegel met een prachtig landschap aan je voeten. Windstil en in de schaduw van een lindeboom genieten van de natuur en zijn geluiden .Wat wil je nog meer!?

Op aanraden van Yvette en Paul rijden we naar Vers om te dineren in het uitstekende restaurant “La Truite Dorée”, met zijn ultra snel wandelend en opdienend personeel. Na een heerlijke maaltijd rijden we onder een heldere sterrenhemel langs landelijke wegen zonder lichtpollutie terug naar Maison Les Fraysses. Daar wacht ons de verrassing van de dag. Op de deur van onze kamer hangt een briefje met daarop de boodschap: “Een Duvel wacht op u“! Wij in looppas naar de privé leefruimte, waar Yvette en Paul op ons zaten te wachten met een schuimend Duvelglas in de hand! Schol!

11 september 2013

Vandaag verkennen wij de prachtige streek waar het riviertje de “Lot” stroomt. We gaan het circuit “Lot – Célé” ontdekken. Het is zeer ontspannend om in deze regio met de auto rond te rijden. Je hebt de weg en het mooie landschap voor je alleen met uitzondering in het onmogelijke dorp “Saint Cirque Lapopie”, een juweel van een middeleeuws dorpje verwoest door massa’s toeristen die overal zitten te eten tot op de kleinste terrasjes! Bovendien beschikt het over een betaalparking waarvan de toegang door een niet werkende bareel wordt verhinderd. Dus hebben we ieder om beurt de bareel met de hand geopend zodat heel wat bezoekers zonder te betalen van dit overbevolkt dorpje konden genieten.

Figéac was rustiger en in de “Chapelle Notre Dame de Pitié” kon je tot rust komen.

St-Eulalie was een verademing. Pannenkoeken huisjes, steentjes laag per laag gestapeld, tussen mooi geschilderde houten latten, luisterend naar het licht bruisend Célé riviertje.

Op de terugweg terug in Vers, in “ La Truite Dorée” een Truite aux Amandes met een heerlijk droog Cahors wit wijntje gaan degusteren.

12 september 2013.

Les Arques. Museum van Ossip Zadkine (1890 Smolensk USSR- 1967 Montparnasse, France). Zijn vrouw Prax was ook kunstenaar.

Zwart wit video beelden op muziek van Sjostakovich laten ons kennis maken met de kunstenaar, traag wandelend door het dorp Les Arques.

Zadkine was aangetrokken door de desolaatheid van een uitstervend dorp. Hij luisterde naar de gevels van de huizen die hem hun verleden wilde vertellen. Zadkine was een man met een echte kunstenaarskop, doorgroefd gelaat en een prachtige grijs-witte haardos.

Hij wandelt tussen zijn bomen die hem continu inspireren. Zestiende-eeuwse huizen in een ijzingwekkende stilte zijn het decorum waarin hij leefde en zijn kunstwerken heeft gemaakt. Hij is een zeer productief kunstenaar geweest.

In het museum is ook werk te zien van zijn goede vriend Fujita (1886-1968).

We bezoeken Gourdon en klimmen naar het hoogste punt van het stadje met een mooi panoramisch uitzicht dat nu door laag hangende wolken en regen wordt ontsierd. We bezoeken Eglise St-Pierre en Jardins Zig-Zag.

S’avonds genieten we in “Auberge du vieux Cahors”, in een huis van de XVde eeuw, van een super heerlijke malse steak met een aangepast rood Cahors wijntje.

Vrijdag 13 september 2013.

Bij de ingang van het museum van de “ Grotte du Pech Merle”, is heel aanschouwelijk de evolutie van de mens voorgesteld met behulp van de schedels van onze voorouders: Australopithecus, Homo habilis, Homo erectus, Homo Neanderthalensis en Homo sapiens, de laatste met duidelijk de grootste schedelinhoud. Genetische verscheidenheid drijfveer van onze evolutie ! Terwijl ik dit alles aanschouw klinkt plotseling het geluid van een 21ste eeuw mobiele telefoon! Plots zie ik een GSM toestel, geklemd in een hand van een skelet van Homo Neanderthalensis, tegen zijn schedel aangedrukt worden en zie de mond bewegen!

Plots treft een nicotine reuk een deel van mijn hersen cellen. Zouden onze voorouders gerookt hebben? Belga, Bastos of Groene Michel? Hopelijk blijft deze prehistorische grot beter beschermd tegen de bovengrondse pollutie! Om de ondergrondse pollutie te beperken worden de grot wandelingen tot maximum één uur beperkt, wegens de toename van het aantal bezoekers per dag.

In een bleke najaarszon zitten we te wachten op de start van de rondleiding. We zitten te midden geduldig wachtende bomen, die met hun stilte het geroezemoes van de 21ste eeuwse Homo Sapiens overtreffen. In gedachte wring ik me, samen met de 16 jarige David ,die hier van de streek was, door een smalle spleet. Met een kaars in de hand worden wij overweldigd door de grootte van de grot en het feeërieke schouwspel van stalagtieten en mieten! Te weten, dat wij de allereerste waren die deze pracht konden aanschouwen, deed ons huiveren! Het was als een kathedraal, met een enorm orgel in calciet, door eeuwen durende vallende water druppels geboetseerd! Onze kaarsen waren bijna volledig opgebrand als we al hijgend naar de uitgang spurtten. Het daglicht verblinde ons! Eenmaal thuis hebben we het aan niemand verteld. We konden de slaap niet vatten!

14 september 2013.

Vandaag hadden we “ Maison Les Fraysses” voor ons alleen! Samen met Yvette en Paul genoten we van een uitgebreid en heerlijk rustig ontbijt!

Yvette spoorde me op diplomatische wijze aan van mijn met boter en confituur besmeurde vingers niet meer stiekem aan de onderleggers af te kuisen, maar om de mooie servet te gebruiken! De volgende dag zou ze onderleggers in schuurpapier met grove korrel gebruiken. Dat was ik natuurlijk vergeten, wat resulteerde in een opmerkelijk verkorte wijsvinger!

Blog image

Wandelend op een pad van stilte ontdekken wij Valroufié. Voor ons La Mairie. Recht er tegenover een kerkje met een zinderende klok, die de doden, begraven in de schaduw van het kerkje, doen omdraaien in hun graf. Vooral de dame die op haar zerk de vermelding “Neé Riche” draagt werd onrustig!

Wandelend op een pad van stilte, in vervoering van de mooi verzorgde tuintjes langsheen de hoofdstraat van Valroufié weerklinkt plots een vriendelijke vrouwenstem. “Bonjour Monsieur, venez!” Welke man zou hier niet op reageren. Ik feliciteer haar met de mooie tuin en haar mooi verzorgd huis met terras. Gecharmeerd door het compliment van een Belgisch koppel op doorreis, overhandigt zij ons de mooie zaden van een prachtige plant “ Ricin”. Zij adviseert ons om bij aankomst in onze tuin drie zaadjes dicht naast elkaar te planten.

Wij overhandigen haar een adreskaartje van “Maison Les Fraysses” waarop ze zegt: “Ik ben er geweest. Toen de vorige eigenaar er nog woonde”.

In de namiddag gaan we samen met Yvette en Paul de “Belgische” wijngaard Famaey bezoeken en leren heel wat over het ingewikkelde proces om goede wijn te maken. Met een koffer vol met “Famaey” producten rijden we terug naar “Maison Les Fraysses”.

We dinneren in Cahors in het restaurant met de belovende naam: “L’O à la bouche”. Dat was niet zo voortreffelijk als gisteren avond bij Yvette en Paul.

Gisteren hadden wij een heerlijk avondmaal waarbij we konden assisteren bij de bereiding van drie heerlijke pizza’s. Die werden gebakken in een oven ingebouwd in de schouw van hun huis. De oven werd verwarmd met hout wat een heel specifieke smaak gaf. Onder het deurtje van de oven stond geschreven: ”Four Grand Mère”. Dina, als actieve grootmoeder, had dit letterlijk geïnterpreteerd! Toen we de oven openden, stond zij al zwetend en puffend recht op in de oven, maar met de glimlach, de grote Pizza, voorzichtig rond te draaien, zodat alles egaal krokant werd! Het was een super gezellige avond!

Blog image

Onze laatste avond hebben we bij Yvette en Paul doorgebracht, genietend van een heerlijk kopje koffie, terwijl het buiten pijpenstelen regende!

15 september 2013.

Na het zoveelste heerlijke ontbijt in Maison Les Fraysses, nemen wij afscheid van onze perfecte gastdame/heer Yvette/Paul op weg naar Château Les Muids RN20 45240 La Ferté St-Aubin, een twintigtal kilometer ten Zuiden van Orleans.

Het was zeer rustig rijden op deze zondagmorgend. Ondertussen kwam de voorbije week terug in mijn gedachten en het volgende borrelde in me op:

Hier leer je terug wandelen op paden van stilte

luisteren naar bomen die je fluisterend toespreken

kijken naar een hertje dat te midden overweldigend groen

je nieuwsgierig zonder angst blijft aankijken

opgenomen worden in de huiselijke warmte van Maison Les Fraysses

drijven in het warme blauwe zwemdok achter in de tuin

dit alles zijn kostbare ervaringen waard een fortuin!


Op een stille zondagmorgen met af en toe wat regen verplaatsen wij ons heel rustig op “Zondagse wijze“ naar Château Les Muids waar we vroeg in de namiddag met zon toekomen. Dina superblij dat ze in een romantisch kasteel kan logeren en niet in een “Fast Hotel” zoals op de heenreis!

Wij wandelen meer dan een uur in het aanpalende prachtige domein. Wij worden door mos en zachte humus gedragen. De zon schijnt door het bos, belicht de schors van eeuwen oude eiken, die bijna onder hun grootte bezwijken. Onwezenlijk stil en mooi! Wandelen maakt dorstig. Ons tweetjes gezeten op een groot terras, in de warme najaars zon, worden euforisch bij het drinken van een “Leffe“ van t’vat. Voor Belgische bezoekers een waar genot en dit op Franse bodem!

16 september 2013.

We bekijken nog een aantal kastelen langsheen de Loire en rijden rond 12 uur de autostrade op richting Parijs, Brussel, Kontich. Om 17u zijn we thuis .

S’avonds gaan we eten in ons vertrouwd “Eet-Kafee” te Kontich. We delen kwistig een aantal adreskaartjes van Maison Les Fraysses uit aan het personeel.

Guido & Dina.

Wat duiding van Dina:

De kamer die wij hadden in uw kasteel was veel mooier en de douche (instapdouche en regensproeier) paradijslijk! In de Chateau geraakte ik bijna niet uit het bad met handdouche.

Hun landerijen zijn natuurlijk iets uitgestrekter maar zo ook hun prijzen smiley.





FEEST !2013

Posté par Geerts - Baeten 2013-07-11 12:43:00

Het begon allemaal met de deelname aan 'Juin Jardins Cahors'. Vermits we sinds januari 2013 deel zijn van Grand-Cahors, mogen we behalve meer belasting betalen, ook overal aan deelnemen. En zo besloot ons gemeentebestuur mee te doen met de tuinfeesten. Artiesten brengen deze maand in de ‘jardins secrets’ een kunstwerk in eigen stijl aan. Valroufié heeft nu wel geen verborgen tuintjes, maar er werden toch kunstenaars aangesproken die her en der in het dorp hun gang mochten gaan. Dit zijn enkele van de resultaten.

Je vindt het mooi of niet, feit is dat er toch een beetje beweging in het dorp bracht.

Maar het grootste evenement was natuurlijk het jaarlijkse dorpsfeest. Drie dagen. De start hebben we gemist, maar we gingen wel ons licht opsteken bij het ‘concours de pétanque’. En waarom wil iedereen altijd een mooi, gladde, afgebakende piste? Het kan ook gewoon op straat, tussen de auto’s en zelfs in licht hellende bochten…

Blog image

Blog image

Geen idee wie de winnaar was, want het reglement was ons niet helemaal duidelijk en bovendien was het veel te warm om op dat asfalt te blijven staan wachten. Én … we moesten ons gaan opmaken voor de ‘repas champêtre’ en vooral voor de ‘super soirée dansante’. Onze land- én dorpsgenoten, Francine en Willy, konden spijtig genoeg niet mee, maar al onze gasten en kinderen waren present, zodat we met z’n tienen toch een mooie Belgische vertegenwoordiging hadden. Blog imageZoals we van bij onze initiatie al wisten wordt elk onderdeel van de repas opgeluisterd door het orkest dat een mooi repertoire van het Franse chanson bracht. De Spaanse melodieën werden gebracht door …. Sergio! Echt, die man leek geweldig op Sergio (Garcia Ribas voor de ITG’ers) en had dezelfde stem. Ergens verre familie misschien? Na de koffie werd de dansvloer in gebruik genomen, ook door de Belgen! Het werd een heel plezante avond, met nog een veel plezanter einde.

Blog image

Blog imageNog helemaal in feeststemming trokken we rond 0:30u richting auto’s. Die stonden aan ’t begin van het dorp ergens in een wei, dus moesten we nog een eindje stappen en op een gegeven moment rechts van de baan een zandweg in. Alleen was Wim een beetje te vroeg met afslagen en duwde aldus Griet in de kant. En Griet schoof lager, en lager, en nog lager. En iedereen zag dat wel, maar niemand deed iets! Wij stonden te gieren, terwijl het arme slachtoffer geneteld uit de graskant moest kruipen. Je kan je voorstellen dat dit hen de rest van hun vakantie bleef achtervolgen.

De zondag hebben we van alle activiteiten alleen de vide grenier bezocht. Een stuk of 6-7 tafeltjes en dat was het dan. Blog imageWe kwamen zo wel in een mooi, iets hoger gelegen deel van Valroufié dat we nog niet kenden.

Blog image

Bovendien was er rond het kunstwerk in de kerk een tentoonstelling van de werken van een groep dames van een handwerk atelier. En vanop het oksaal was dat een mooi uitzicht. Blog image

Minder leuk deze week was het onweer. Woensdagavond, op de terugweg van boodschappen doen, zag ik de lucht zeer eigenaardig verkleuren boven Cahors. Eens boven heb ik dan vlug de auto leeg gemaakt en deuren gesloten. Net op tijd. Toen ik net in de keuken was begon de hagel te kletteren. Dit ging gepaard met zo’n hevige wind dat het onmogelijk was nog luiken te sluiten. Onze gasten zaten in hun kamer bang af te wachten. Na een kwartiertje was het over, en konden we puin gaan ruimen. Stoelen lagen alle kanten op, takken van de bomen, eentje zelfs afgeknakt, en spijtig genoeg putjes in Eddy’s wagen door de 6cm dikke hagelbollen. Hopelijk kan de verzekering dat regelen.

Het feest in Saint Henry met de mosseltjes op de BBQ moesten we spijtig genoeg missen omdat er Franse gasten toekwamen. Maar ondertussen is het juli, heeft de zomer écht zijn intrede gedaan en zijn we terug aan ’t feesten, met Lot of Saveurs. Op verschillende plaatsen zijn er dan regelmatig marktjes waar produits de terroir verkocht worden en waar je schotels koopt die je dan aan lange tafels samen opsmult. Dit jaar staat de ‘canard’ in het middelpunt. Vrijdag gingen we ons licht opsteken in Cahors. En wie kwamen we daar tegen? Agnes en Francis van Chambres d’Hôtes Téranga. We hebben er samen met een koppel waar we naast kwamen te zitten een gezellige avond van gemaakt. Blog imageBlog imageBlog imageEn donderdag gaan we dat met de familie herhalen in Laroque des-arcs. Zal leuk worden!

Een sprookje2013

Posté par Geerts - Baeten 2013-05-15 20:35:20

’t Is weer lente, en de koekoek doet weer zijn best, maar daar zijn we nu al aan gewend. Een andere snoodaard maakte vorige week zijn opwachting. De 2 schattige kikkertjes waar vorig jaar ieder kind bij het buitenkomen naar zocht, werden vreselijk lawaaierige gedrochten.

Blog image

Dag én nacht kwaken ze d’r op los met een halsstarrige eentonigheid (hoewel ze elk hun eigen geluid hebben) die we al van de koekoek kennen. Maar nu dus ook ’s nachts! Ramen sluiten helpt zelfs niet, want er zit een verluchtingsstrook in, en door de nachtelijke stilte klinkt het kikkergekweel nog luider. Zodra we een deur openen, met het voornemen ze te vangen, duiken ze onder. Hopelijk geven ze ’t op een gegeven moment op. Als ze een vrouwtje gevonden hebben? Dan zullen we wel helpen zoeken! Of moeten we een CD speler bij de vijver plaatsen en “Love is all” van Roger Glover spelen? Misschien gaan ze dat dan imiteren! Zijn het betoverde prinsen die op een kus van een prinses wachten? Bij deze willen we vragen alle ongehuwde prinsessen zich te melden. Na een succesvolle kus bieden we het paar graag een gratis overnachting aan.

Een andere bewoner van Maison Les Fraysses is een afstammeling van graaf Dracula. Silke ontdekte dit schattige vleermuisje toen ze via de keuken naar de 'Bûcheron' ging. Zijn/haar maatje vloog weg bij deze storing.

Blog image

En dan zijn er nog zoveel andere beestjes én planten; mooie, bizarre, griezelige, lieflijke. Van sommige kan je met enige fantasie draken maken, andere lijken wel elfjes. Kortom: de Schone en het Beest.

Beelden zeggen meer dan woorden en zo zie je: wij leven in een sprookjeswereld…

Blog image

Exceptionnel2013

Posté par Geerts - Baeten 2013-01-17 18:23:02

Toen we in 2011 aan de mensen vroegen of het hier sneeuwde was het antwoord steevast: “bin, oui, mais pas beaucoup …” en tegen de middag was ie dan wel weer weg. In februari 2012 mochten wij zelf vaststellen dat het ‘uitzonderlijk’ wel eens anders kan: 1 dag sneeuw die ons 3 dagen gijzelde en 10 dagen bleef liggen.

Maar dat was echt ‘exceptionel’; én dat komt volgens de Lotois maar eens in de 30 jaar voor…

Vol spanning wachtten we dan ook af wat het nu zou geven. Op terugweg van Toulouse dinsdagavond 15 januari 2013 (de dagen daarvoor waren we weeral gegijzeld, ditmaal door een kapotte batterij (ja en die was nog geen jaar oud)) stonden er op de panelen boven de snelweg overal waarschuwingen i.v.m. sneeuwval. In de Pyreneeën, maar niet in de Lot. Groot was dus onze verbazing (mijn hartje jubelde, dat van Paul iets minder smiley) toen we woensdagochtend uit het raam keken (van onze eigen en-suite kamer op de mezzanine!).

Blog image

De ganse dag heeft het gesneeuwd, tot er een tapijt van zeker 20 cm lag.

’s Avonds is het dan gestopt, net op tijd om Paul nog de kans te geven de takken met het web van de dennenprocessierupsen af te knippen (met dank aan Luc voor de identificatie).Deze hingen door hun zware lading nu zo laag dat hij er met een ladder aan kon.

Blog image

Tijdens de nacht is het helemaal opengetrokken en beginnen vriezen. De volgende beelden laten zien in wat voor prentbriefkaartlandschap wij nu leven!

Spijtig genoeg is de zon zo warm dat de sneeuw snel smelt. Tussen de bomen vinden ware lawines plaats. De dikke pakken sneeuw die door de nachtelijke koude nog goed bij elkaar werden gehouden beginnen onder de middagzon los te komen, geholpen door het gefladder van de vogels. Maar het blijft een schitterend zicht vanuit de zetel voor het grote raam van de salon. Soezend en genietend in het zonnetje, wat wil een mens nog meer…

Ik zie jullie al denken: hebben die dan niets te doen? Wel, neen, want er komt niemand door die sneeuw naar boven! De plombier, de electriciens, de plaquistte en de menuisier zitten ofwel zelf in hun zetel, ofwel zitten ze ergens vast, op weg naar een dringende herstelling. Wij wachten dus met een zuiderse kalmte af welke verrassingen dit jaar nog meer zal brengen.

Blog image