Maison Les Fraysses

Maison Les Fraysses

Sinterklaas

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-12-05 20:34:08

Dag op dag 1 jaar geleden kwam Sinterklaas naar Valroufié op zijn witte merrie uit Spanje met een heleboel pakjes …. Bon, het was een Nederlandse chauffeur met een verhuiswagen uit Bonheiden, maar toch, voor ons waren het net pakjes, zo blij waren we.

We zijn hier nu dus een jaar en we hebben nog geen moment spijt gehad. Zelfs de werken, de koude winter en de natte lente konden de pret niet bederven. We hadden een reuze “seizoen”. We hebben genoten van de aanwezigheid van familie en vrienden, maar evenzeer van al diegenen die als vreemden toekwamen en als vrienden terug vertrokken. En al die leuke, brave kinderen brachten net dat ietsje extra.

Regelmatig halen we nu herinneringen op aan de voorbije zomer en kunnen we lachen om onze beginnersfouten. Zoals die keer dat we Saskia en Chris ’s avonds buitensloten en An en Juul ze moesten binnenlaten omdat wij sliepen en hun hulpgeroep niet hoorden. En de keren dat ik ’s ochtends vergat de schotel met beleg op de ontbijttafel te zetten en uiteindelijk toch iemand schoorvoetend kwam vragen of er misschien toch niet iets ontbrak. Of nog toen ik over het trapje naar de salon strompelde en de chocomousse over de vloer spetterde. Om niet te spreken over de keren dat er geen servetten lagen en de toastjes die waren aangebrand en …

Ik denk dat iedereen het erover eens is dat de Lot een mooie streek is. Al geniet iedereen er natuurlijk op een andere manier van. De hitte heeft sommigen naar grotten gelokt om daar de koelte te kunnen opzoeken. Anderen waren onversaagbaar en maakten hun wandelingen, welke temperaturen er ook heersten. Afkoelen kon achteraf wel in het zwembad. Ook de fietsers hebben kunnen genieten van de mooie natuur en de pittige hellingen. Cultuurliefhebbers bezochten dan weer een aantal bastides, châteaux of musea.

En de honger werd ’s avonds natuurlijk gestild in “La Truite Dorée”. Daar waren we trouwens enkele weken geleden nog uitgenodigd om het einde van het toeristisch seizoen te vieren, samen met anderen uit de sector (chambres d’hôtes, gîtes, bootverhuur, …). Een eenvoudig maar lekker menu en daarna … bal populaire! Laurence (wie herinnert ze zich niet) werd bovendien gevierd voor 20 jaar trouwe dienst.

En nu starten we ons tweede jaar in Les Fraysses zoals het eerste: met verbouwingen. Sinterklaas startte gisteren in de gedaante van metsers op de rez-de-jardin met het slijpen van sleuven en slopen van muren. Zo zouden we tegen april 2013 dus nog 2 kamers moeten klaar hebben én een gastenkeuken. Voorlopig is daar dus nog niet veel over te vertellen, maar we houden jullie op de hoogte via deze blog!

We hopen dat iedereen die ons dit jaar opzocht het naar z’n zin heeft gehad. Wij in ieder geval wel. Allemaal bedankt voor jullie komst en de bemoedigende woorden en waardering. Hopelijk mogen we jullie de komende vakantie nog eens ontvangen en breng dan gerust vrienden mee, we hebben dan eens zoveel kamers!

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post7

Groen!

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-10-25 22:47:17

Neen, dit is geen (te) late verkiezingspropaganda. Al levert groen hier ook harde strijd, zij het dan tegen geel, bruin een rood. Na de “extreme” droogte van de zomer die alles deed wegkwijnen, gras, bloemen, struiken, tot bomen toe, zijn de grasvelden nu terug groen. Alles leeft weer een beetje op. Ook geen staalblauwe hemel meer, maar blauw met prachtige wolkenformaties. De zon die daar dan doorbreekt en alles die speciale kleur geeft. ’s Morgens kijken we vanop het terras uit op een sprookjesachtig landschap met nevelslierten boven de Lot en de valleien en ’s avonds is het genieten van de kleurenpracht van de ondergaande zon op de al zo kleurrijke bossen.

De sedum bloeit en bij het passeren vliegt een blauwe wolk vlindertjes op. Allerlei soorten bijen, hommels en kevers slaan hun wintervoorraad op. De mussen scharrelen en kwetteren er weer op los onder de dakpannen en ook de rest van de vogels doen wat ze moeten doen: zaden en vruchten zoeken die nu volop aanwezig zijn. Een roodborstje kwam het dakgebinte van onze salon en eetkamer inspecteren (en vond het goed, want hij/zij heeft er de tijd voor genomen om terug buiten te vliegen). Ook de vleermuizen fladderen nog rond, al zijn ze wel al vroeg op pad nu. Waarschijnlijk wordt het ’s avonds laat te koud?

Hoewel we al koele dagen hadden en mee mochten genieten van de ‘vent d’autan’ (warme, droge wind tussen Montagne Noire en Pyrenées die tot 120 km/h kan halen), is het nu rustig en heerlijk aangenaam warm. En deze winter zullen we het ook warm hebben, want het hout werd geleverd. Elke ‘stère’ werd mooi in 2 gezaagd en nu hoeven we alleen nog alle stukken van aan de poort tot aan de garage te zeulen. Krijgen we het ook nog eens warm van!

Dit is onze ‘été indien’.

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post6

Uit het dagboek van Maison Les Fraysses

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-07-19 23:12:32

Uit het dagboek van Maison Les Fraysses

14 juni 2012

Vanavond zette het feest van Constans in met een grote Lotto. We namen niet deel vermits we Greet en Eric hun laatste avond in schoonheid wilden laten doorbrengen met een lekker etentje in ‘La Truite Dorée’. En dat was zoals altijd weer zeer geslaagd. En niet alleen vanwege het lekkere eten en de gezellige sfeer. We werden namelijk uitgenodigd om in het najaar samen met andere uitbaters van B&Bs, restaurants, bootverhuurbedrijven e.d. uit de streek het einde van het seizoen te komen vieren. Weeral iets om naar uit te kijken dus. En toen we gingen vertrekken hebben we nog vlug kennis kunnen maken met onze “buren” van ‘La Grange de Jaillac’. Brabanders die 5 jaar geleden al de Lot ontdekten en een chambres d’hôtes overnamen in Francoulès. Véronique heeft ons direct een kaartje gevraagd en de volgende dag al ons bij een klant aanbevolen! Van samenwerking gesproken! Daar kon zelfs de eerste prijs bij de lotto het niet bij halen natuurlijk.

15 juni 2012

Tweede feestdag. De hitte kon ons echter niet verleiden naar de pétanque wedstrijd te gaan kijken. Het was heerlijk vertoeven aan het zwembad J. Voor de ‘repas’ hadden we de week voordien al ingeschreven. Dus wij om 20H met onze zondagse kleren naar de salle de fêtes. Gelukkig kunnen wij te voet gaan, want elke mogelijke parkeerplaats was al ingenomen. Achter de paardenmolen, het eendjes-vissen-kraam en het schietkraam stonden lange tafels opgesteld. Uit een snelle telling bleek er gedekt voor +/- 200 eters! Tijdens het aperitief heeft de élue die we al kenden van de vorige happening en van op de mairie ons nog wat ingelicht over de gewoonten en gebruiken van de streek en ons her en der voorgesteld. Na 1 ½ uur konden we aan tafel. We zaten tussen twee groepjes in, maar aan beide zijden waren het prettige, praatgrage mensen. Deze keer konden we rustig, en lekker, eten zonder dansonderbrekingen.

Het orkest van Jean Ribul kwam pas in actie na het dessert. We waren er al van verschillende kanten op gewezen dat het hier over het beste orkest uit het ganse zuiden ging. En zij brachten inderdaad geen slechte show! Een heel uitgebreid repertoire met goeie stemmen. Van Moulin Rouge acts, franse klassiekers en muzettes tot Elvis, Whitney Houston en Barry White. Toen rond 12.30u enkele druppels vielen grepen we die kans aan om te vertrekken, maar ruim een uur later hoorden we nog steeds de muziek doorgaan. Constans kent er meer van dan Pradines, zoveel is zeker.

16 juni 2012

Derde dag. Deze was zeer gevuld, maar weer lieten we het grootste deel van de activiteiten aan ons voorbijgaan. De huldiging van de overledenen hadden we tenslotte als eens meegemaakt. Geen idee wat het aperitiefconcert inhield. We hadden gedacht daar bij ons ook wel iets van te horen, maar niets daarvan. Ook de kinderanimatie en de thé dansant gingen voorbij zonder ons. Voor de paëlla echter waren we ook ingeschreven (is eten dan misschien toch onze grootste drijfveer?). Spijtig genoeg werd deze binnen geserveerd. Dat kon omdat er veel minder aanwezigen waren, maar buiten zou hij nog lekkerder geweest zijn.

Na de verplichte cabécou en het dessert startte ook nu de muziek. Los Amigos: een accordeonist, een muziekband en een slechte zanger die spaanstalige meezingers brengen. Passo doble, tango, mars, wals, noem maar op, maar zo erbarmelijk gezongen! Het grootste deel van de aanwezigen amuseerde zich echter wel, want er werd flink gedanst en gelachen. Onze tafelgenoten waren deze keer niet zo opgewekt en vrolijk, en zo werd voor ons al vlug duidelijk dat we deze avond volgend jaar maar zullen overslaan. Trop is toch teveel hé!

30 juni 2012

Nu hebben we nóg een dorpsfeest mogen meemaken. Toen Paul woensdag onze papieren voor de aangifte van de toeristenbelasting bij de mairie ging afgeven ontmoette hij onze landgenoten uit Moncoutié (gehucht van Valroufié zoals ook Constans er een is). Willy en Francine nodigden ons uit om mee te gaan naar het feest in Saint Henri (gehucht van Cahors). Na het aperitief bij hen thuis gingen we samen met hun buren op pad. Al vlug bleek dat Willy en Francine zeer gekend en geliefd waren in Saint Henri. Maar ook wij kregen direct de nodige aandacht. Op het menu stonden moules frittes! En het waren nog lekkere mosselen ook; gegaard op de BBQ en met kruiden bestrooid. En alles à volonté nog wel. Dan natuurlijk … cabécou en abrikozen-amandeltaart als dessert. Als afsluiter een kopje koffie om dan weer de benen te strekken met ‘Solenzara’. Beter dan Los Amigos, maar niet zo goed als Jean Ribul. Na de tombola uitslag reden we terug naar Moncoutié om daar nog een afzakkertje te drinken en wat bij de praten. Na een afspraak voor een etentje begin augustus, reden we weeral wijzer en tevreden terug naar huis.

6 juli 2012

Guy en Ingrid willen wijn proeven. Maar waar? Wat? Hoe? Awel, wij zullen eens meegaan.

In Villa Malbec, naast de toeristische dienst in Cahors, kan je voor 3 Euro 3 wijnen proeven uit 3 categorieën: -7 Euro, 7 tot 15 Euro en + 15 Euro. Ben je met z’n vieren kan je het glas doorgeven en 12 wijnen proeven natuurlijk! Ondertussen krijg je uitleg over de wijn die je proeft. Nadien kan je dan de beste wijn bekronen met een bezoek aan het domein. En een proeverij … Château Gaudou was onze topper en dus maakten we een afspraak voor een bezoek nog diezelfde namiddag. Een schitterend gelegen Gaudou lag blakend in de zon op ons te wachten. Na de proeverij en aansluitende bestelling kregen we een korte rondleiding (het is dan ook een kleine château). En ’s avonds proeven we de aanbevolen wijn bij het menu in La Truite Dorée. En zo werken wij altijd maar, 7 dagen op 7 tot ons 65!

18 juli 2012

36°C, cri-cris en cigales laten van zich horen (de koekoek is gelukkig verdwenen met de noorderzon) en gras en bloemen beginnen er gevaarlijk bruin uit te zien. Op de radio worden waarschuwingen gegeven i.v.m. brandgevaar. Het zwembad lonkt en al snel zijn Elise en Hanne niet meer te houden: ze gaan zwemmen. Het gejoel van kinderen, het gesjirp van krekels en cicaden, hoe eentonig ook, vormen een mooier orkest dan welk ander ook dat we dit jaar al hoorden. Hiervoor doen we het, toch? En het Cahors Blues Festival zal flink zijn best moeten doen om dit te overtreffen!

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post5

(In)huldiging

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-06-03 12:40:09

2 juni 2012

Op zondag 6 mei (op z’n Frans, met 1 week vertraging) was het dan zover: onze kamers waren klaar en onze eerste echte gasten arriveerden. Angélique en Marc kwamen vroeger dan verwacht aan, onder een stralende zon, dus voor hen kon het al niet meer stuk. Als inhuldiging en ter ere van hun eerste verblijf mochten ze zelf nog de klink op de deur plaatsen! Zij waren ook tevreden over de inrichting van de kamers: eerste missie geslaagd. Nu nog afwachten hoe de nacht zou verlopen natuurlijk. Maar ’s ochtends verschenen ze fris aan de ontbijttafel en inderdaad, ze hadden goed geslapen en genoten van de zachte regendouche. Van eten weten we wel wat af, maar de organisatie van een gastenontbijt vergt toch wel overleg, zoals tijdens de generale repetitie in april al was gebleken.

Dinsdag 8 mei is nog een feestdag in Frankrijk: in elk dorp worden de slachtoffers van de 1ste en 2de WO herdacht. Onze burgervader is nog herstellende van een operatie en dus las zijn assistente de brief van een of andere staatssecretaris voor. Na de (korte) plechtigheid wordt er een ‘vin d’honneur’ aangeboden door het gemeentebestuur in de feestzaal van het dorp. Om te integreren, en omdat we wel graag een glaasje drinken, waren wij dus ook present op de huldiging. Nadat we een reeks afwachtende blikken hadden doorstaan, vonden we gelukkig onze buren, die ons dan introduceerden bij enkele andere dorpsgenoten. Een goede zet, want wij zijn laatst bijgekomen, dus wij moeten de eerste stap zetten. Onze voornaamste kennismaking was die met de schoonvader van de plombier die dacht geen zin te hebben om het gevraagde werk te komen doen ...!!! We zullen zien of het iets helpt.

Volgende inhuldiging was die van onze oven. In de schoorsteenmantel zit ook een brood/pizza oven. De ganse winter had ik al geprobeerd Paul te overhalen om hem eens uit te proberen, maar de interesse was ver zoek. Mark en Angelique waren echter sneller te overtuigen. Hout werd gesprokkeld, de oven warm gestookt en Angelique vulde bodems. Enige tijd later konden we van een heerlijke pizza uit eigen oven genieten. Voor vele herhalingen vatbaar!

We moeten hier toch ook nog Renée en Stef bedanken, want zij hebben tijdens hun verblijf een massa klussen opgeknapt die wij niet aankonden of die door de ‘artisans’ verknoeid waren. Bovendien konden we beschikken over een lieftallige poolgirl i.p.v. een macho poolboy J. Nu maar hopen dat ze nog eens terug willen komen om écht vakantie te nemen. Samen met Peter en Silke hebben zij trouwens ook het zwembad ingezwommen. Het water was toen al 27°C.

En toen kwam de belangrijkste bezoekster: de moemoe. Zij kwam met haar 88 jaren en zag dat het goed was. Spijtig genoeg liet het weer het nogal afweten. Maar ze kon toch nog 3 uitstapjes meemaken om ook iets van de omgeving te proeven. Hoewel de terugreis blijkbaar nogal vermoeiend was door de hoge temperatuur, was ze volgens de verslagen toch wel blij dat ze gezien had hoe gelukkig we hier zijn. Sommige gasten laten ook kunstwerkjes achter zoals deze Inukshuk (mét franse baret) van Huguette.

In deze periode maakte ook de dame van Clévacances Lot haar opwachting. Het ganse huis werd geïnspecteerd en alle details en tekortkomingen genoteerd. We zouden eind volgende week dan haar verdict krijgen met nog meer informatie om dan uiteindelijk op de website en in de chambres d’hôtes brochure van Clévancances te verschijnen. Maar ... we zijn in Frankrijk, dus reken er maar een week bij. Ondertussen namen we een weekje vakantie: voor de middag een beetje werken, boodschappen doen e.d., en na de middag een siësta aan en in het zwambad. Zaaalig gewoon.

Vanochtend dan uiteindelijk (na 2 weken afwachten) zat de enveloppe in de bus. We hoopten op 3 ‘sleutels’ (maximum is 4, maar dan moet je aan zoveel eisen voldoen dat het niet meer prettig is) en ... we kregen 3 sleutels! We zullen dat morgen gaan vieren met Jan en Tibi die hier nu op 'vakantie' zijn, en een glas drinken op iedereen die heeft bijgedragen aan de realisatie van onze droom.

De ontmoeting met de schoonvader van de loodgieter heeft echter geen aarde aan de dijk gebracht: hij heeft “pas envie de faire le travail”. Dus gaan we op zoek naar een andere. Nogmaals. Wordt zeker vervolgd.

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post4

Koekoek

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-04-30 09:00:58

29 april 2012

Wat is er zaliger dan ’s morgens wakker te worden met vrolijk kwebbelende vogels? ‘k heb altijd al liever een haan horen kraaien dan een vrachtwagen die optrekt na een rood licht. Alleen, als die vrolijk kwebbelende vogel al 3 weken na elkaar, dag na dag een koekoek is …. En dan bovendien een die altijd zijn zin krijgt …. Dan komen er vreemde moordgedachten in me op. Ik heb mezelf altijd beschouwd als natuurliefhebber, dierenliefhebber, maar bij die koekoek denk ik dromerig terug aan mijn vava. De duiven die niet goed vlogen of te oud waren: de kop eraf. Jongens, al drie weken van zodra het even droog is, dat eentonige “koekoek … koekoek ….” En gegarandeerd dat het enkele uren later regent. Nu ook weer trekt een fiks onweer voorbij. Maar, het is ‘exceptionnelle’ volgens de Fransen. Dat horen we al sinds wij hier toekwamen begin december. De winter was ‘exceptionnellement’ lang en koud; zo’n winter komt maar eens in de 20 jaar voor. Maart was dan weer ‘exceptionellement’ warm, er was al sprake van waterrantsoenering. En april is natuurlijk te nat. Er mag niet meer gevaren worden op de Lot wegens te hoge waterstand en te grote stroming. Onze eigenste vijver loopt bijna over, terwijl we hem in maart moesten bijvullen om de vissen die de winter overleefden nog enige ruimte te bieden. Er zijn zelfs groene grasvelden. Dat dit een ‘exceptioneel’ jaar was, dat wisten wij al wel. Je start niet elk jaar een chambre d’hôtes in Frankrijk, maar dat het voor het ganse zuidwesten ‘exceptionnel’ zou zijn hadden we nooit voor mogelijk gehouden.

Voordeel van dit weer is, dat je geen behoefte voelt om in de tuin te werken. Dat het zelfs zo goed als onmogelijk is. Zo kunnen we flink doorwroeten in de kamers. De Bergère en de Vigneron zijn klaar. In de Jardinier heeft Paul de laatste weken hard gewerkt en die is nu ook klaar (als de loodgieter het toilet en de lavabo nu nog wil komen aansluiten tenminste). We moeten ze dan nog wel aankleden, maar dat is peanuts, vergeleken met de rest van het werk. Maar ze moet wel klaar zijn, want vanaf volgende week hebben we 3 weken doorlopend gasten. En zoals we tijdens de generale repetitie in de tweede week van de paasvakantie ondervonden, werk je niet meer aan kamers als er gasten zijn!

Opening was voorzien op 29 april, maar die zal dus een weekje vertraging oplopen. Wij hebben ons tenslotte al wel “uitzonderlijk” goed aangepast aan de franse gewoonten!

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post3

Een nieuwe lente

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-03-27 22:26:11

26 maart 2012

Een nieuwe lente en een nieuw geluid. Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht, In een oud stadje, langs de watergracht. Uit: “Mei” door H. Gorter

En inderdaad, de mezen die de vorige maanden nog 4 vetbollen in 2 dagen tijd leegvraten zijn nog amper te zien, zij laten de mezenbollen nu over aan de specht en de zon. Het roodborstje dat ons ’s morgens trappelend opwachtte, zich verlekkerend op z’n portie havermout, is spoorloos. Een ekster komt de bananenchips die ik uit m’n muesli haal inpikken. Geen huppelende mussen meer op het terras, geen bekvechtende merels. Maar, ... “gefluit” te over. De bossen lijken te barsten van getchirp, getokkel en gekweel.

Iedereen is, zoals de vogels, blij dat het eindelijk lente is. Zo’n lange, koude winter komt zeker in de annalen, dat hebben we al héél lang niet meer gehad, is zeker al 20 jaar geleden. Veel planten en struiken zijn bevroren en zullen we nooit zien. Er zijn er echter nog zoveel andere: de forsythsia bloeit vollop, evenals vinca, maarts viooltje, blauw druifje, ixia. Tulpen beginnen kleur te bekennen en zelfs de eerste knopjes van de seringen komen al open. De paasbloemen en hyacinten zijn dan weer bijna uitgebloeid. En er zijn nog veel andere bloemen waarvan we de naam niet kennen. Ook de bomen krijgen terug een groene schijn, behalve de eiken, waarvan er sommige nog halstarrig hun verdroogde bladeren van vorig jaar blijven vasthouden.

De vijver was ook een waar kerkhof. Tientallen vissen, waaronder alle Koï, en nog eens bijna zoveel kikkers lieten het leven. Spijtig, maar de 20 overlevers hebben nu tenminste veel meer water.

En de mensen, die vallen aan op hun tuinen, want er is nu veel werk dat op kortere tijd gedaan moet worden! Maar iedereen is vrolijk, want het is lente. Om dat te vieren was het gisteren kindercarnaval. Een boel uitgelaten verklede kinderen (opvallende aanwezigheid van een groot aantal prinsessen) worden op een met bloemen versierde wagen geladen en met de traktor door het dorp gereden. Daarna is het smullen van door mama’s gemaakte taart.

Jaja, ’t is lente.

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post2

Mique et Petit Salé

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-03-08 09:57:41

Het bewijs dat we'r bij waren!


6 maart 2012

Ons eerste sociale gebeuren in onze nieuwe thuisland zit erop! Vorige zaterdag namen we deel aan le “Mique et Petit Salé” in Pradines! Het is een jaarlijks gebeuren dat geld in het laadje moet brengen van het plaatselijke feestcomitée. Spijtig genoeg had dit niets met Valroufié te maken (maar ik denk niet dat hier genoeg inwoners zijn om een feestcomitée in stand te houden ...). Pradines is de woonplaats van onze peetmoeder, Agnes Séverin-Cance. Agnes runt een B&B (Téranga) waar wij vorig jaar 2 maal logeerden. De eerste keer toen we de “compromis” voor ons huis tekenden en de tweede keer tijdens ons verlof. Zij heeft ons als schepen van toerisme direct onder de vleugels genomen en ons bij een aantal mensen geïntroduceerd. Zij en haar echtgenoot woonden jarenlang in Parijs en hoewel Agnes zelf Pradinoise is, werden zij toch een beetje als buitenlanders beschouwd en daarom vinden zij dat ze ons een beetje moeten begeleiden. Wat wij met plezier aanvaarden! Toen we ze vorige week woensdag op bezoek hadden voor het déjeuner en om het huis te laten zien, kregen we dus een uitnodiging om deel te nemen aan de “Mique” en zo één van de locale gewoonten te leren kennen. Wat doe je dan: je neemt de uitnodiging met plezier (.....) aan en hoopt het beste hé.

Bij aankomst (+/- 8 h) werden we ontvangen met een dubieus aperitief op basis van Blue Curaçao en aan iedereen voorgesteld als “nos amis Belges”. Dat wil toch wel iets zeggen hoor in Frankrijk, om zomaar als vrienden beschouwd te worden! Na een uurtje aperitieven mochten we dan aan tafel gaan en kregen we zowat ereplaatsen. Vlak bij het orkest, naast Josiane, de organisatrice en over Gérard, een “maître en scène”. Water en flessen wijn (rood en rosé) verschijnen op tafel. Eerst is er dan een lekkere groentensoep met het onafscheidelijke brood. Eigenlijk moet je dan je bord schoonmaken met een scheut rode wijn, maar dat deel hebben we maar overgeslagen. En dan ... is er muziek. Na de eerste danspasjes volgt dan het moment suprême: de mique.

Soepvlees wordt met wintergroenten en aardappelen gaargestoofd en de mique (een reusachtig groot soort cakebrood) wordt daarop gegaard. Die geweldige schotels worden dan eerst getoond en gefotografeerd en verdwijnen dan terug in de keuken, waar de borden gevuld worden. Eerlijk is eerlijk: met een beetje scherpe Dijon mosterd was het best een smakelijke schotel. En dan is er ... terug muziek en dans. Waarna het volgende bord volgt: de onvermijdelijke kaas. Hier in de Lot is dat natuurlijk een lekkere Cabécou. Daarna, inderdaad, muziek en dans! Om af te sluiten is er nog een flink stuk crème caramel. Ondertussen blijf je natuurlijk vin de pays drinken. De accordeonist komt dan nog langs en elke tafel mag een liedje aanvragen. Eerst de eretafel natuurlijk, en natuurlijk moet het iets “Belge” zijn! Wij vielen uit de lucht en konden niet zo direct iets bedenken, vermits Marina van Rocco Granata al gespeeld was. Gelukkig dacht die muzikant zelf al aan iets: “Dans le port d’Amsterdam” van Brel. Alleen ... wij konden het niet zo direct thuisbrengen. Hoewel Brel dan wel als Brusselaar geboren is, denken wij bij Amsterdam niet meteen aan België! Maar ach, het was goed bedoeld.

Oh, en dan vergeet ik de loterij nog. Met als eerste prijs: een friteuse! Jolijt alom, want die moest echt door de belgen gewonnen worden. Maar ook in Frankrijk hebben wij geen geluk in het spel, en was er een andere gelukkige die nu frietjes kan bakken.

Ondertussen hadden Agnes en Francis bericht gekregen dat hun zwangere dochter in de kliniek lag en die nacht ging bevallen. We gingen dus niet als laatsten naar huis, maar toch ook niet als eersten. De tafels worden na het eten volledig afgeruimd en er is geen toog, dus als je nog dorst hebt, moet je wel naar huis.

Samengevat: een prettige ervaring zoals er nog mogen volgen!

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post1

BONJOUR!

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-01-05 22:25:51

Bonjour sur le blog de Maison Les Fraysses! Nos chambres d'hôtes dans le charmant petit village de Valroufié, au coeur du Lot en France.

Paul Geerts & Yvette Baeten

Hallo,

Sinds vorige dinsdag is de zomer hier begonnen. Stralend zonnetje de hele dag door, geen wolkje aan de lucht en in de namiddag temperaturen rond de 22°C. Blijft nog zo tot einde van de week. Dat went heel snel...smiley

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post0
« Précédent