Maison Les Fraysses

Maison Les Fraysses

(In)huldiging

2012Posté par Geerts - Baeten 2012-06-03 12:40:09

2 juni 2012

Op zondag 6 mei (op z’n Frans, met 1 week vertraging) was het dan zover: onze kamers waren klaar en onze eerste echte gasten arriveerden. Angélique en Marc kwamen vroeger dan verwacht aan, onder een stralende zon, dus voor hen kon het al niet meer stuk. Als inhuldiging en ter ere van hun eerste verblijf mochten ze zelf nog de klink op de deur plaatsen! Zij waren ook tevreden over de inrichting van de kamers: eerste missie geslaagd. Nu nog afwachten hoe de nacht zou verlopen natuurlijk. Maar ’s ochtends verschenen ze fris aan de ontbijttafel en inderdaad, ze hadden goed geslapen en genoten van de zachte regendouche. Van eten weten we wel wat af, maar de organisatie van een gastenontbijt vergt toch wel overleg, zoals tijdens de generale repetitie in april al was gebleken.

Dinsdag 8 mei is nog een feestdag in Frankrijk: in elk dorp worden de slachtoffers van de 1ste en 2de WO herdacht. Onze burgervader is nog herstellende van een operatie en dus las zijn assistente de brief van een of andere staatssecretaris voor. Na de (korte) plechtigheid wordt er een ‘vin d’honneur’ aangeboden door het gemeentebestuur in de feestzaal van het dorp. Om te integreren, en omdat we wel graag een glaasje drinken, waren wij dus ook present op de huldiging. Nadat we een reeks afwachtende blikken hadden doorstaan, vonden we gelukkig onze buren, die ons dan introduceerden bij enkele andere dorpsgenoten. Een goede zet, want wij zijn laatst bijgekomen, dus wij moeten de eerste stap zetten. Onze voornaamste kennismaking was die met de schoonvader van de plombier die dacht geen zin te hebben om het gevraagde werk te komen doen ...!!! We zullen zien of het iets helpt.

Volgende inhuldiging was die van onze oven. In de schoorsteenmantel zit ook een brood/pizza oven. De ganse winter had ik al geprobeerd Paul te overhalen om hem eens uit te proberen, maar de interesse was ver zoek. Mark en Angelique waren echter sneller te overtuigen. Hout werd gesprokkeld, de oven warm gestookt en Angelique vulde bodems. Enige tijd later konden we van een heerlijke pizza uit eigen oven genieten. Voor vele herhalingen vatbaar!

We moeten hier toch ook nog Renée en Stef bedanken, want zij hebben tijdens hun verblijf een massa klussen opgeknapt die wij niet aankonden of die door de ‘artisans’ verknoeid waren. Bovendien konden we beschikken over een lieftallige poolgirl i.p.v. een macho poolboy J. Nu maar hopen dat ze nog eens terug willen komen om écht vakantie te nemen. Samen met Peter en Silke hebben zij trouwens ook het zwembad ingezwommen. Het water was toen al 27°C.

En toen kwam de belangrijkste bezoekster: de moemoe. Zij kwam met haar 88 jaren en zag dat het goed was. Spijtig genoeg liet het weer het nogal afweten. Maar ze kon toch nog 3 uitstapjes meemaken om ook iets van de omgeving te proeven. Hoewel de terugreis blijkbaar nogal vermoeiend was door de hoge temperatuur, was ze volgens de verslagen toch wel blij dat ze gezien had hoe gelukkig we hier zijn. Sommige gasten laten ook kunstwerkjes achter zoals deze Inukshuk (mét franse baret) van Huguette.

In deze periode maakte ook de dame van Clévacances Lot haar opwachting. Het ganse huis werd geïnspecteerd en alle details en tekortkomingen genoteerd. We zouden eind volgende week dan haar verdict krijgen met nog meer informatie om dan uiteindelijk op de website en in de chambres d’hôtes brochure van Clévancances te verschijnen. Maar ... we zijn in Frankrijk, dus reken er maar een week bij. Ondertussen namen we een weekje vakantie: voor de middag een beetje werken, boodschappen doen e.d., en na de middag een siësta aan en in het zwambad. Zaaalig gewoon.

Vanochtend dan uiteindelijk (na 2 weken afwachten) zat de enveloppe in de bus. We hoopten op 3 ‘sleutels’ (maximum is 4, maar dan moet je aan zoveel eisen voldoen dat het niet meer prettig is) en ... we kregen 3 sleutels! We zullen dat morgen gaan vieren met Jan en Tibi die hier nu op 'vakantie' zijn, en een glas drinken op iedereen die heeft bijgedragen aan de realisatie van onze droom.

De ontmoeting met de schoonvader van de loodgieter heeft echter geen aarde aan de dijk gebracht: hij heeft “pas envie de faire le travail”. Dus gaan we op zoek naar een andere. Nogmaals. Wordt zeker vervolgd.

  • Commentaires(0)//blog.maisonlesfraysses.eu/#post4